Matazaemon Nakano I zaczyna eksperymentować, wytwarzając ocet z osadu pozostałego po produkcji sake.

Aby zaspokoić popyt, Matazaemon Nakano I otwiera fabrykę octu w Handa, tworząc tym samym podstawy produkcji octu Mizkan.

Logo Mizkan zostaje zarejestrowanym znakiem towarowym. Jego wygląd jest inspirowany herbem rodziny Matazaemon.

Mizkan wkracza na rynek USA i zaczyna eksportować octy z Japonii do Ameryki.

Zaangażowanie firmy Mizkan w jakość sprawia, że broni ona przewagi octu warzonego nad syntetycznym, otwierając jedną z pierwszych rozlewni octu w Japonii.

Mizkan wprowadza na rynek Ajipon – tradycyjny japoński sos sojowy ponzu, który jest obecnie najpopularniejszym ponzu w Japonii.

Po sukcesie i popularności Ajipon w Japonii, Mizkan wprowadza na rynek Honteri Mirin.

Mizkan przejmuje American Industries Co. – głównego amerykańskiego producenta octu, i staje się firmą międzynarodową.

Muzeum Mizkan, wcześniej zwane Wioską Octu lub 酢 の 里, otwiera swoje podwoje w Handa w Japonii (miejscu narodzin i pierwszej produkcji octu Mizkan).

Ocet ryżowy Mizkan wchodzi na rynek Wielkiej Brytanii i Europy lądowej, rozszerzając globalną obecność firmy.

Kontynuując ekspansję, Mizkan przejmuje klasyczne marki Sarson’s, Dufrais i Haywards.

Mizkan przejmuje kultową brytyjską markę Branston, poszerzając portfolio grupy na terenie Wielkiej Brytanii.

Mizkan uruchamia w Japonii inicjatywę na rzecz zrównoważonego rozwoju ZenB, zgodnie ze swoim zobowiązaniem, aby „działać dla dobra społeczeństwa, ziemi i wszystkiego, co na niej żyje”.